Samen leven
Levi - donderdag 6 mei 2004 - 11:04
Veel mensen storen zich de laatste tijd sterk aan de andere mensen met wie zij samen leven. Nu bedoel ik niet zo zeer in huis, maar in de samenleving. Het is, denk ik, tijd om weer eens stil te staan bij wat goed samen leven eigenlijk inhoud, wat we er van mogen verwachten en vooral wat we er voor moeten doen.
Vaak valt mij op hoe sommigen over het begrip samenleven denken. Veel mensen schijnen niet te begrijpen wat het inhoud, of willen er gewoon niet aan. Voor mij is de betekenis van samenleving zo letterlijk als je deze kunt nemen. Je leeft in een omgeving met anderen. Met die anderen moet je; spreken, handelen, omgaan, werken, rtc. Kortom, je moet er samen mee leven. Als je dit niet wilt, is het vrij snel gebeurd. Zonder omgang met andere mensen kun je immers niet leven. Zo simpel als het er staat is het ook. Zonder je onder andere mensen te begeven is het onmogelijk om te werken, boodschappen te doen, een huis te huren, enz.
Wil je dit wel, dan zul je ergens een leeg plekje op de aarde moeten vinden dat jij mag hebben; waar je in je eigen voedsel en behoeftes kunt voorzien. Helaas voor sommigen, is dit bijna niet meer mogelijk. Althans niet beschikbaar voor iedereen en dus in mijn ogen ook geen eerlijk alternatief. Toch wil ik er even op doorgaan. Want al zou je dan alleen, zelfvoorzienend, op een mooi stuk land wonen met een vruchtbare grond en een goed klimaat. Nog steeds zijn je overlevingskansen afhankelijk van hoe jij reageert op de omgeving waar je in zit. In dit geval zul je moeten doen wat de natuur van jou verlangt. Deze is absoluut niet democratisch ingesteld en zal altijd haar zin doordrijven. Alleen door de gunstige momenten te gebruiken en je aan de ongunstige momenten aan te passen, kun je overleven.
In onze samenleving is het natuurlijk niet veel anders. Je moet het doen met de omstandigheden zoals die er zijn. Over de hele samenleving gezien, bestaat jouw omgeving natuurlijk maar uit een erg klein deel ervan. Je collega's, je buren, de winkels waar je inkoopt, je familie. Op je familie na kan je deze omgeving aardig zelf inrichten. Je kunt werk zoeken dat aansluit bij jouw levensstandaarden. Vriendschappen sluiten met mensen met dezelfde ideeën als jij. Kopen bij winkels waar jij je fijn bij voelt en wonen in een buurt die jij prettig vindt. Toch zal je bij deze keuzes al concessies moeten. Het werk waar je meeste aansluiting bij vindt zal ongetwijfeld enkele aspecten hebben die je minder prettig vind dan de andere. Dit neem je dan voor lief omdat het uiteindelijk toch nodig is om werk te hebben. Dit geldt ook voor je buren, de vrienden en al de andere keuzes in je leven. De aspecten die jij minder prettig vindt, zal een ander juist hoog waarderen en de aspecten waar jij je fijn bij voelt, zullen voor een ander misschien wel als erg onprettig worden ervaren. Dit dwingt jullie dan om samen met de eisen van elkaar om te leren gaan.
Nu is het duidelijk dat uiteindelijk, iedereen via de omgevingen van elkaar onderhevig is aan de standaarden van een ander (lees: samenleving). Je mag toch wel zeggen dat de samenleving uit allemaal individuen bestaat.
Essentieel voor prettig samenleven is het de belangen die het overgrote deel van de groep nastreeft te behartigen. Als iedereen dit doet, is de groep een uiterst leefbare plek waar je uiteindelijk heel goed je ego in kunt ontplooien. Hoogst waarschijnlijk niet voor de volle honderd procent, maar dit is afhankelijk van de doelen die je voor je zelf stelt.
Natuurlijk is het voor enkelen wel mogelijk om hoog te scoren, door juist misbruik te maken van de goedwillendheid van de mensen binnen de samenleving, die wel de nodige concessies doen voor een fijne samenleving. De een maakt misbruik van Sociale Voorzieningen, de andere misbruikt andere personen door alles tot zich te nemen wat hij/zij kan krijgen. Voor een enkeling zal dit erg goed uitpakken, en diegene zal misschien een rijk leven leiden. Toch zal ook hij zijn directe omgeving benadelen, voorbeelden te over.
Kort samengevat kun je dus zeggen dat je je persoonlijke doelen ondergeschikt moet stellen aan de belangen van de groep. Je behoeftes en doelen moet je bijstellen aan de mogelijkheden die je geboden worden door je omgeving, daarbij rekening houdend met de belangen van anderen. Al is het maar om gebruik te kunnen maken van een verzekering, het wegennet, de waterleiding en de supermarkt. Al deze en vele andere (gedeelde voorzieningen) bestaan bij de gratie van concessies naar elkaar. Je moet het samen doen!
Simpel zat.
Levi - weblogg.nl
Stem (of voeg toe) op : 
Reacties
RobzQ - woensdag 5 mei 2004 - 21:16
De eerste gast column is bij deze een feit. Dank je Levi voor je creatieve uitspatting. Hopelijk mogen we nog vaker artikelen, columns en wat al niet meer van je ontvangen.
jolansky - woensdag 5 mei 2004 - 23:39
polaroid - donderdag 6 mei 2004 - 11:17
Ik heb de tekst een klein beetje geredigeerd. Niet echt iets aan de stijl van schrijven oid aangepast.
Fijn idd dat we schrijvers van buitenaf hebben. Er kunnen iig wel wat meer columns geschreven worden.
Nu over het stuk: volgens mij is het niet veel slechter dan vroeger. Er is altijd al spanning geweest tussen individuele vrijheid en groepsbelang als een samenleving of "beschaving" zijn hoogtepunt bereikt.
Levi - donderdag 6 mei 2004 - 14:37
@polaroid
Ik merk in mijn omgeving, tijdens discussies en gesprekken, vaak dat het mensen niet intresseert wat er met anderen gebeurt. Vaak is men hier heel selectief in, de elementen die men stoort moeten maar verdwijnen. dan krijg ik vaak de indruk dat deze mensen dan niet begrijpen dat veel hiervan indirect ook effect op hen zal hebben.
bedankt voor het verwijderen van e.e.a. aan vorm fouten 
polaroid - donderdag 6 mei 2004 - 15:04
Fijn dat je ook actief meedoet aan de discussies levi, hartelijk welkom.
Ik denk dat ik begrijp wat je bedoelt, maar het is erg lastig voor mensen om hun eigen belangen opzij te schuiven. Een mens heeft een natuurlijke selectie in wat belangrijk is. Je had het in je stuk al over het feit dat je je familie niet kunt kiezen (dit is al een filosofisch vraagstuk op zich), maar feit is wel dat dat degenen zijn waar het samen leven het makkelijkst mee gaat (ook al lijkt het vaak niet zo . Ook is het bewezen dat je het meest over hebt voor de familie die het dichtst bij je staat. Waarschijnlijk doe je dit om je gemeenschappelijke genen te beschermen.
Jij hebt het volgens mij meer over het tolerant zijn ten opzichte van meningen en gedragsuitingen van "andersdenkenden". Doel je met elementen die storen de wereldpolitiek en het monopolispel dat er gespeeld wordt of andelijke dingen zoals Amsterdamse aso's die gedumpt worden op afgelegen industrieterreinen?
Levi - donderdag 6 mei 2004 - 22:40
Ik bedoel het heel ruim, zoals jij zegt, dat amsterdamse aso's de stad uit worden gezet, of dat veranderingen in de samenstelling van de bevolking van nederland vaak met de grootst mogelijke weerstand te maken krijgen. Juist door die onverbiddelijke houding van veel mensen, krijg je "probleemallochtonen". Hierbij gaat het niet eens zozeer, om de harde woorden van enkelen, maar vooral het gedrag van de meute.
polaroid - donderdag 6 mei 2004 - 23:01
Jij hebt het nu over de verandering van samenstelling van de bevolking van een land en dus ook van een maatschappij en samenleving. Als jij het hebt over vrijheid dan moet je ook kunnen begrijpen dat een heleboel mensen niet zo happig zijn op veranderingen en al helemaal niet als ze daar zelf niet voor gekozen hebben.
Ik heb het hier alleen over begrijpen. Je moet nu eenmaal inzien dat niet alle mensen zo zijn zoals jij (waarschijnlijk wel open staand voor veranderingen). Kijk ook eens goed naar je zelf en hoezeer jij open staat voor veranderingen.
Levi - vrijdag 7 mei 2004 - 12:13
Ik zie zeker in dat veel mensen niet zijn zoals ik, en ook zi eik in dat veel mensen hiverig staan tegenover veranderingen. Dat is min of meer een aanleiding geweest voor mijn column.
Omdat het in mijn ogen onredelijk is om bepaalde veranderingen tegen te gaan, omdat je hiermee het leven van sommige mensen ondraaglijk maakt, denk ik dat veel mensen moeten inzien dat helemaal als een verandering al heeft plaatsgevonden, ze hiermee moeten leven. Een hele negatieve houding tegenover bijvoorbeeld allochtonen (ook al wonen ze hier al tig jaar) zorgt voor afstand, wrijvingen, spanningen. Hierin wordt in elk geval positief gedrag van hun kant niet gestimuleerd.
Ik verwacht eigenlijk alleen van ieder mens, dat hij of zij, ieder mens als individu leert kennen, baat het niet, dan schaadt het niet.
Het is natuurlijk een beetje vreemd om te denken dat ik de waarheid in pacht heb, maar ik denk dat ik nuchter genoeg ben om in te zien, dat de antipathische houding die ik nu vaak zie tegenover allochtonen, al helemaal niet de oplossing is.
Daar ben ik over na gaan denken me tmijn vinger op het toetsenbord. Een beetje gemijmerd over hoe j edan wel samen moet leven. Bovenstaande kwam daar uit naar voren.
Ik moet trouwens zeggen dat de reacties die ik hier krijg me wel bevallen, een gezonde discussie is hier gelukkig wel mogelijk.
polaroid - vrijdag 7 mei 2004 - 13:33
Ik ben het met je eens dat mensen niet positief reageren als ze alleen maar negatief worden benaderd. Wat ik vooral erg vind is dat we de 2e en 3e generatie Turken en Marrokanen nog steeds allochtonen noemen. Het lullige is dat de media ook altijd aandacht besteed aan de foute zaken en voorbij gaat aan alle goede.
Voetbalhooligans verpesten het voor de rest van de supporters. Zo zit dat nu ook met jongeren met een teintje. Ze hoeven maar iets fout te doen en het gaat weer van: "zie je wel".
Ik ben van mening dat het allemaal wel goed komt, maar dat je het niet kunt dwingen en dat het ook niet met politiek is op te lossen. De politiek handelt altijd op korte termijn en voor een deel uit eigen belang. Voor veel mensen is de multiculturele samenleving mislukt. Volgens mij zijn deze mensen niet goed bij hun hoofd en moeten ze over 100 jaar nog maar eens gaan kijken. Zoiets valt niet in een periode van 30 jaar te bewerkstelligen.
RobzQ - vrijdag 7 mei 2004 - 13:58
quote:
Wat ik vooral erg vind is dat we de 2e en 3e generatie Turken en Marrokanen nog steeds allochtonen noemen.
Ik denk dat men deze mensen allochtoon blijft noemen tot men denkt/vindt dat ze voldoende zijn aangepast. En ik denk zelfs dat je onderscheid kan maken tussen Turken en Marrokanen. Als ik hier in Eindhoven kijk dan zijn er nauwelijks tot nooit problemen met 'de Turken' maar het zijn vaak 'de Marrokanen' die de krant halen. Op de een of andere manier hebben het de Turken (en Surinamers, Chinezen, Antiliaanen enz.) veel minder problemen met integreren als de Marrokanen. Begrijp me niet verkeerd, ik wil niet discimineren, maar het valt me wel op.
quote:Wat een onzin. Als ik me het nieuws van de afgelopen week nog even voor de geest haal: Marrokanen die de orde bewaren tijdens de dodenherdenking, Marrokanen die hebben meegevochten in de tweede wereldoorlog, Marrokanen die dichtprijzen winnen en waarschijnlijk nog wel meer. Je kunt niet zeggen dat ze niet positief in het nieuws komen.
Het lullige is dat de media ook altijd aandacht besteed aan de foute zaken en voorbij gaat aan alle goede.
polaroid - vrijdag 7 mei 2004 - 14:43
* Dan zijn ze bij de media de laatste weken met een inhaalslag bezig.
* Er zijn ook plaatsten te bedenken waar Antiliaanse jongeren problemen veroorzaken.
* Je hoeft ook niet te discrimeneren om dat op te vallen. Vraag is hoe dat komt en hoe je het kunt veranderen.
RobzQ - vrijdag 7 mei 2004 - 14:55
quote:De cultuur schijnt nogal op respect te draaien. Misschien dat ze wat meer respect krijgen voor onze wetten als ze wat sneller in de bak zouden belanden bij het begaan van een overtreding.
Je hoeft ook niet te discrimeneren om dat op te vallen. Vraag is hoe dat komt en hoe je het kunt veranderen
polaroid - vrijdag 7 mei 2004 - 15:09
Ik denk dat daar niet het grootste probleem ligt. Sowieso hebben we het over jongeren. Die leren in de gevangenis ook echt niet beter in de maatschappij te integreren. Er zitten wel jongeren bij die misschien wat meer structuur kunnen gebruiken.
Bovendien gaat het met de grootste groep Marrokanen wel redelijk tot goed. Hebben die dan genoeg respect gekregen?
Ik denk dat het veel meer te maken heeft met vooruitzichten die jongeren hebben en de situatie thuis.
joosje - maandag 12 juli 2004 - 18:37
Ik heb met veel belangstelling deze column gelezen en de reacties hierop. Het is een nobel streven om zo te leven, helaas pakt het wel eens anders uit zoals jezelf zou willen.Zelf heb ik bijna 10 jaar in een straat gewoond in een z.g.n volksbuurt wat in het begin heel leuk was. Aardige buren, leuke winkels etc. Daar kwam verandering in toen de woningbouwvereniging besloot dat er maar eens wat allochtonen bij moesten komen in deze straat. Het begon met 1 gezin, dat was nog te overzien en niets geen last van deze mensen, daarna volgde er nog een gezin en nog een gezin zodat op het laatst de straat overspoeld was door allochtonen, zowel Marokkanen als Turken. Dit heeft voor zulke problemen gezorgd (niet alleen door hen, maar mede), dat wij hebben moeten besluiten ergens anders te gaan wonen terwijl ik toendertijd niets tegen allochtonen had. Mijn kinderen werden zo verschrikkelijk gepest, bespuwd, geslagen en beschuldigd van diefstal door de kinderen van de allochten dat er geen houden meer aan was helaas. En zeker hebben wij getracht om met de ouders te gaan praten, maar dan praat je of tegen een muur of zij verstaan je niet. En daarbij waren onze "hollandse buren" daar later ook schuldig aan. Zij vonden het de normaalste zaak van de wereld om aan de hetze mee te doen terwijl zij eerst o zo aardig waren. Wij waren en zijn nog steeds hardwerkende mensen die graag op een normale fatsoenlijke manier willen leven en ons leven is daar tot een hel gemaakt omdat wij niet aan normen van de straat voldeden. Wij liepen niet midden in nacht met bierflessen op straat te lallen, wij hadden de radio niet op een geluidsniveau staan zodat de hele straat het kon horen, wij moesten op tijd op om te werken, wij kletste niet over de buren en zo kan ik nog wel een uurtje doorgaan. Zo zie je, al wil zelf nog zo graag tolerant zijn, goed en aardig voor iedereen, helaas gaat dit niet altijd. Ik woon nu al 14 jaar in een andere stad, in een heel prettige straat met heel aardige buren en heb nog nooit een centje pijn gehad, dus moet ik mezelf nu echt af gaan vragen, lag het aan ons toendertijd?
g-unitbadboy - donderdag 16 september 2004 - 02:35 (-2)
Ik woon al heeeeeel mijn lange leven in tilburg de catamaranstraat om precies te zijn ik voel wat je bedoeld ik woon achter de mac en 10 jaar terug woonde er amper allochtonen, ik heb een bloedhekel aan die mensen. Ik heb wel een turkse vriend en een marokaanse vriend maar dat is geen echte vriendschap mijn ouders egeren zich maateloos aan die turken
g-unitbadboy - donderdag 16 september 2004 - 13:13 (-1)
-- overbodige teksten verwijderd..
U bent niet ingelogd. U moet geregistreerd zijn om te kunnen reageren op deze site. Klik hier om te registreren
