Het Mysterie van déjà vu
Blonst - maandag 11 september 2006 - 16:20
We kennen het waarschijnlijk allemaal kennen. Je bent in een gesprek verwikkeld met andere mensen als je jezelf opeens realiseert: “Hee, wacht eens even dit heb ik toch al eerder meegemaakt...
Zelf de meest nuchtere mensen gaan twijfelen, er bestaat niks tussen hemel en aarde, en dan opeens maak je wat mee waar je van gedroomd hebt? 70% van de mensen heeft regelmatig zo’n ervaring. Het komt voor bij alle leeftijden maar voornamelijk mensen tussen de 15 en 25 hebben er het vaakst last van.
Ook hoogopgeleide, fantasievolle, schizofrene, epilepsiepatiënten, stresskippen, mensen die te weinig slapenen reislustige types beleven vaker een déjà vu.
Maar wat is het nu eigenlijk, zo’n déjà vu?
Makkelijke vraag, echter het antwoord is heel wat complexer. Heel wat wetenschapper hebben hun hersens over deze vraag laten kraken, waardoor er verschillende theorieën zijn ontstaan.
De psychoanalytici (met Freud als voorbeeld), zagen het déjà vu als een opborreling van verdrongen herinneringen of als een expressie van het verlangen een gebeurtenis nog een keer mee te maken.
Een andere kijk komt uit de wat zweverige hoek de parapsychologie. Die zien een déjà vu als iets mystieks,een teken uit een ander leven of een boodschap uit de toekomst. Het feit dat het je overkomt in volledig heldere toestand zou dit bewijzen (hmmm).
Voor beiden theorieën is geen wetenschappelijk bewijs uiteraard!
Echter er zijn wel wetenschappelijk onderzoeken uitgevoerd en men weet ongeveer waar dit probleem vandaan komt.
Duidelijk is dat de temporale lob (het gedeelte van de hersenschors achter onze slapen) een rol speelt in onze déjà vu momenten. Tijdens hersenoperaties bleek bij prikkeling van de temporale lob dat de patiënt déjà vu gevoelens kreeg.
Maar wat gebeurt er precies?
Dat is nog steeds niet helemaal duidelijk. Waarschijnlijk worden er prikkels vertraagd verwerkt. Prikkels worden normaal gesproken via verschillende neurale paden naar ons brein gestuurd zodat ze zeker aankomen. Normaal gesproken komt de prikkel via verschillende paden op het zelfde tijdstip in het brein terecht. Echter, als op één pad vertraging ontstaat, dan komen de prikkel twee maal in de hersenen aan. Waarbij de tweede prikkel milliseconden later arriveert. Daarom denkt ons brein dat we de situatie twee keer mee hebben gemaakt/gedroomd. Ons brein snapt blijkbaar niet dat hetzelfde bericht een aantal milliseconden eerder ook al was binnengekomen.
Het zou ook een geheugenprobleem kunnen zijn. ‘Iets’ gaat er niet helemaal goed bij het opslaan of ophalen van herinneringen. Dit heeft tot gevolg dat je denkt dat je de gebeurtenis al eens eerder hebt meegemaakt of gedroomd. Sommige wetenschappers denken dat het komt omdat je een bekend element in een onbekende omgeving ziet. Je brein zou de link niet leggen en betrekt daarom het hele tafereel bij de herinnering.
Volgens andere deskundigen is de déjà vu een variatie op het waar ken ik jou toch van gevoel. Als je iemand voor een tweede ontmoet dan gaat er een lampje branden in de parahippocampal gyrus, een onderdeel van (jajaja) de temporale lob. Soms gaat echter dit lampje ook branden als je iemand niet kent. Dit veroorzaakt het gevoel van: “hee, ik ken jou, maar waarvan?”
Hoe dan ook, het meest waarschijnlijke is dat ons brein gewoon hier en dar een foutje maakt waardoor je denkt de situatie als eens eerder hebt meegemaakt of gedroomd. Terwijl dit dus niet het geval is. Alleen het lijkt zo echt.
Veel wijzer zijn jullie nou nog niet, maar oké, ik heb me best gedaan
Stem (of voeg toe) op : 
Reacties
zerum - zaterdag 16 september 2006 - 13:32
Interessante materie!
polaroid - vrijdag 22 september 2006 - 11:23
quote:
Het zou ook een geheugenprobleem kunnen zijn. ‘Iets’ gaat er niet helemaal goed bij het opslaan of ophalen van herinneringen. Dit heeft tot gevolg dat je denkt dat je de gebeurtenis al eens eerder hebt meegemaakt of gedroomd. Sommige wetenschappers denken dat het komt omdat je een bekend element in een onbekende omgeving ziet. Je brein zou de link niet leggen en betrekt daarom het hele tafereel bij de herinnering.
Dit vind ik het meest aannemelijke.
Er zijn trouwens ook van die harrie-achtigen die geloven in paralelle werelden. Als die dromen oid dan zijn ze dus in contact geweest met een paralelle wereld.
Blonst - vrijdag 22 september 2006 - 15:38
quote:
Volgens andere deskundigen is de déjà vu een variatie op het waar ken ik jou toch van gevoel. Als je iemand voor een tweede ontmoet dan gaat er een lampje branden in de parahippocampal gyrus, een onderdeel van (jajaja) de temporale lob. Soms gaat echter dit lampje ook branden als je iemand niet kent. Dit veroorzaakt het gevoel van: “hee, ik ken jou, maar waarvan?”
Zoiets vind ik wel logisch klinken...
baro - zondag 8 juli 2007 - 20:26
zoiets is gewoon leuk uren om over te denken! 
baro - zondag 8 juli 2007 - 20:27
U bent niet ingelogd. U moet geregistreerd zijn om te kunnen reageren op deze site. Klik hier om te registreren
